dinsdag 22 september 2015

Smakelijke wadden met Jan Rotgans

Bijzondere Wadden ervaring, kokkels zoeken
Groen uitgeslagen geitenwollen sokken motiveren voor ons Werelderfgoed Waddenzee is absoluut niet nodig. Geef ze bijzondere natuurervaringen met leuke soorten vogels, wormen of vissen en het zit helemaal goed. Maar hoe krijg je de grote groep die wat minder met natuur heeft? Jan Rotgans heeft er een eenvoudig antwoord op: laat ze zien dat de Wadden niet alleen mooi zijn maar ook nog eens bijzonder smakelijk. Voor je het weet ligt iedereen op zijn knieën kokkels te rapen.

Vijfdradige meun in het "aquarim" van Ton de Groot
Dat de "Zee Leeft" in Den Oever schreef ik al in een vorig blogbericht. Ook vandaag begint onze tocht met de Wieringen 130 met een duik in het "zee aquarium" van Ton de Groot. Als collega van Jan heeft hij er vandaag enkele Vijfdradige Meunen in gezet. Koppen met tastdraden maken ze uitermate geschikt voor het leven in de woelige Waddenzee. Garnalen en grondels vinden ze zonder problemen.

WR 130 van Jan Rotgans



Het net komt naar boven...altijd spannend moment 
Snoekbaars,meegevoerd met het spuien van IJselmeerwater

Enkele jonge haringen, massaal aanwezig en heerlijk als hapje tussendoor
Lepelaars, voor de boot op een strekdam

Inmiddels zit de groep al aan boord en wacht vol spanning tot de motor grommend aan zal slaan. Koers zettend naar de spuisluizen voor een korte trek om de eerste honger te stillen. Een bescheiden portie jonge haring daar gaat het om. Baars en Snoekbaars, ongewild op het Wad terecht gekomen na het spuien, gaan weer terug het water in. Doordat het net niet over de bodem sleept is er nauwelijks bijvangst. Terwijl de vissen gefrituurd of gebakken worden lukt het om enkele te verleiden even te kijken naar een groep van dertig Lepelaars op de strekdam. Een meegebrachte telescoop doet wonderen. Feestelijk gekleurde ringen leiden al snel tot een gesprek over vogeltrek.


Scholeksters, en een enkele wulp, komen het wad op als het water zakt, klaar voor de volgende maaltijd

Landing op de plaat 
 Eerder gevangen poon hangt inmiddels in de rookkast maar onze belangstelling gaat vooral uit naar wat er op het Wad gebeurd. Het water zakt, eerste groepen Scholeksters, Bergeenden en een enkele Wulp komen voorzichtig kijken of het al etenstijd is. Na een versterkend hapje vis, aangevuld met kakelverse Wadden mosselen, wordt het ook voor ons tijd om overboord te gaan. Wat lacherig schuift iedereen in een paar lieslaarzen en stapt dan in de ijzeren landingsboot. Uitstappen wordt helemaal een belevenis. Geen kade maar gewoon plons, het water in. En dan wil iedereen los. Het nieuwe land verkennen en op zoek naar nog meer smakelijke hapjes.

Schelpkokerworm, net boven het zand uitstekend
Amerikaanse zwaardschede, razendsnel weer ingravend in het natte zand

Slijkgaper met uitstekende in- en uitstroombuis (pomp waarmee voedsel uit het water gezeefd kan worden)

Zeester
Kokkels, mossels, zeepokken, de zee leeft

De natte plaat lijkt echter uitgestorven maar Jan weet de weg. Hij wijst op vreemde putjes in het zand. Even spitten en dan wordt een Amerikaanse zwaardschede zichtbaar. Dieper weg zitten Strandgapers en Wadpieren. Maar daar gaat het niet om. Het zijn de kokkels die lokkend liggen te wachten. Natuurbericht schreef er al over, na het verbod op mechanische kokkelvisserij zit het Wad nu weer vol met meerjarige kokkels. En dat blijkt. Even vijf minuten op de knieën en een kleine mand zit vol.

Het gulle Wad: kokkels voor de pasta

Jan Rotgans, visser en kok

Visserman en kok, wat een fantastisch mooie combinatie voor iemand die zijn liefde voor het Wad wil delen. Natuureducatie en gastronomie blijken perfecte partners.

Zonsondergang voor de kust van Wieringen

Het Wad, steeds weer verrassend bijzonder.

zaterdag 19 september 2015

Alpennatuur, finale 2015

Alpennatuur 2015, een  vlammende finale in Tschiertschen
Nazomer in Tschiertschen. De natuur vlamt op in een bont kleurenpalet van alpenbloemen, bessen en eerste herfstkleuren. Lage zonnestralen tekenen een spel van schaduwen op de bergen van Hochwang en Mattjisch Horn. Door de paar smalle straten beweegt zich een stoet van vrolijke wandelaars schijnbaar richting de kerk maar verdwijnt dan in een daarachter gelegen, warm licht uitstralend, houten huis.
Urdensee, een kleurenspel met licht, schaduw, bergen en water

Herfsttijloos, Molines

Stilleven van Vloeksteelmelkzwam en Potloodrussula, Ruchtobel, Tschiertschen

Wandelhotel Gürgaletsch had in 2015 drie themaweken Alpennatuur en een korte periode Fleurige Geologie op de kalender gezet. Uiteraard gericht op de zomerse explosie van bloemen en vlinders maar ook met een grande finale aan het eind van augustus en begin september. Met een klank en lichtspel van roepende notenkrakers en een palet van zachte kleuren en lange schaduwen op de hellingen. Maar ook met aardse geuren van eerste paddenstoelen en oogstrelende kleuren van late bloeiers.

Graat vanaf Parpaner Schwarzhorn naar Parpaner Weisshorn en Rothorn
Echte guldenroede
Franjegentiaan



Schitterend bergkristal, Carnuscha pas (Regionalpark Beverin)

Het harde zomerse licht verhult details die pas zichtbaar worden als de zon wat lager staat. Bergen worden een opstapeling van aardlagen. Verschoven, verwrongen in een nog lang niet afgesloten strijd tussen continenten. Rotsblokken en aardpiramides lijken wel kastelen uit een lang vervlogen tijd. Bijna verborgen kristallen lichten flonkerend als diamanten op in een gespleten berghelling. Het blauw van Franjegentianen lijkt nog intenser dan die van de zomers bloeiende Stengelloze gentianen.

Drakenrug boven Lenzerheide

Uitzicht op Piz Tarantschun met daarachter de Piz Tuf (Regionalpark Beverin)

Oeroud hout, Hochwang
Uitkijkend vanaf Präzer Höhi


Il Spir, uitzichttoren in de vorm van een zwevende Gierzwaluw boven de Rheinschlucht

Rheinschlucht vanaf Il Spir

Begin september is een ideale tijd voor langere wandelingen. De zomerse hitte is vervangen door een aangename temperatuur. Van Hochwang tot Parpaner Schwarzhorn nodigen wandelpaden en vlechtende routes uit om steeds verder de bergen in te trekken. Heerlijk op eigen tempo doorstappen, voortdurend veranderende uitzichten en overal uitnodigende plekken om even te gaan zitten. Maar ook de achtertuin van Tschiertschen heeft veel te bieden. De Rheinschlucht bijvoorbeeld. Eens ontstaan door een aardverschuiving van ongekende omvang en nu werelderfgoed. Dwalend langs de grintbanken van de Vorder Rhein tussen hoge kalkkliffen of steil omhoog klimmend naar het uitzichtpunt Il Spir. Verder naar het zuiden nodigt de Präzer Höhi en de Tguma uit om een blik te werpen in de diepe Rabiusa kloof. Echte topper is de Piz Tuf op 2834 meter, iets lager dan buurman Piz Beverin en wat gemakkelijker te beklimmen.

Meelbes, Hochwang

Eekhoorn, Arosa


Notenkraker met gevulde krop, Arosa

Nazomer is een tijd van overvloed. Even door wandelen wordt een echte uitdaging met al die sappige blauwe bosbessen en bramen langs het pad. Notenkrakers weten inmiddels dat het wel erg gemakkelijk is om een wintervoorraad te verzamelen langs het Eekhoorntjespad in Arosa. Elke dag komen er gevulde zakken met nootjes langs om bijna zwart gekleurde pluimstaarten te voeren. En daar pikken ze graag wat van mee. Vroeger konden ze een jaar rond eten van Arve appeltjes maar sinds die naaldboom grotendeels vertimmerd is tot Zwitserse huizen moesten ze overschakelen op ander voer. Even boven Molines komen ze graag af op een rijke hazelnoot oogst.

Trollius, een laatste zomergroet vanaf de Alp

Oud en beschadigd maar haar kroost zal straks als nieuwe Koninginnepages rondvliegen op het Joch

Alpennatuur 2015 is afgesloten, de laatste themaweken met o.a. de Gouden Herfst zijn begonnen. Maar Alpennatuur 2016 staat alweer in de steigers met 18 - 27 juni; 28 juni - 7 juli en 25 augustus - 6 september als data. Wil je ook eens komen genieten van deze bijzonder mooie omgeving? Neem dan vandaag nog een optie op je verblijf in Wandelhotel Gürgaletsch.

(Zie ook Toppers Alpennatuur)





Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...