zaterdag 22 februari 2014

Vreemde snuiter

Het is februari maar het lijkt wel maart. In de tuinen zijn winterbloeiers bezig met een inhaalslag. Boerenkrokus, sneeuwklokje en winterakoniet proberen nog wat herinneringen te geven aan vroeger tijden toen het echte voorjaarsbodes waren. Roodborst en Merel zingen alsof het april is. En binnenshuis gaan slaperige oogjes open, is het al tijd om wakker te worden?
Hopsnuituil (Hypena rostralis)
Op een vroege ochtend stommelt een grijsharige bioloog de trap af. De ogen half gesloten, bijna op de tast naar de waterkoker en de ontbijttafel. Plots staat hij stil, een scheef gezakte bril wordt recht gezet, een muesli bakje voor zijn vrouw verdwijnt in de vensterbank. Vlak voor zijn neus stijgt een klein, bruin wezentje op. Voorzichtig fladderend, nog wat onzeker over de koers en dan tevreden neer strijkend. De vleugeltjes worden gevouwen, de facetoogjes bijna nog dik van de slaap.

Hopsnuituil, Hypena rostralis

Zonder er ruchtbaarheid aan te geven had het vlindertje een veilig plekje voor de winter gezocht. Misschien wel meegelift met een grote kuipplant, misschien zelfs doelbewust het groenste huis van de Remmingaweg opgezocht. Met uitgestrekte vleugeltjes niet veel groter dan drie centimeter maar wacht even tot het beestje een rustig plekje opzoekt. Loop er achter aan en volg het tot een hoekje van een keukenkastje. Zodra de vleugeltjes gevouwen zijn wordt een bont mozaïek van witte, bruine en zwarte lijntjes zichtbaar. Maar het meest opvallend is het kopje met de grote, zwarte kijkers. Op zijn neus staat een versiering waar een neushoorn trots op zou zijn. Licht gebogen en met een haak naar achteren.

Hop, Boeremapark (Haren)

Hop, Vennebroek (Paterswolde)

Hopwortelboorder, dame,  (foto 5 juli 2008, Haren)

Hopwortelboorder, heer (foto 23 juni 2010, Vennebroek, Paterswolde)

Onze wintergast is een Hopsnuituil. Een niet algemeen nachtvlindertje waarvan de rupsen uitsluitend leven op Hop. Voor zover bekend is er echter in de directe omgeving geen Hop te vinden. In het Boeremapark (Haren) staat wel Hop maar dat is zeker 500 meter verder. Omdat er in mei 2011 ook al eens een soortgenoot gezien werd op de vlinderlamp lijkt het er toch op dat op een verborgen plekje toch een groene hopslinger zich een plaatsje veroverd heeft.  Dat wordt ook bevestigd door een waarneming van een andere liefhebber van een hoppige maaltijd: een dame Hopwortelboorder (juli 2008). In stemmig oranje gekleed en wachtend op een geel gekuifde witte heer die helaas die avond niet op kwam dagen. Deze vlinders zijn notoire slechte vliegers en zeker niet van plan om de afstand tussen het park en onze tuin te gaan vliegen als er niet ergens een spoortje geurstof van een heerlijk hopblaadje in de lucht zou hangen.

Vraatsporen Hopprachtmot (Cosmopterix zieglerella, Vennenbroek, Paterswolde)

Hop is bepaald geen delicatesse. Blad en vruchten zitten vol bittere lupuline. Wij zijn één van de weinige dieren die er onbekommerd van genieten als we weer eens een koel glas bier naar binnen laten glijden. In Nederland zijn het maar een paar insecten die er wel raad mee weten. Naast de twee genoemde macro nachtvlinders is het vooral de Hopprachtmot die als rups er buitensporig van kan genieten. 

Komt u ook een Hopsnuituil tegen? Weest niet bevreesd, de hoorn op zijn kop is alleen maar versiering. Maak een foto en meldt uw bijzondere waarneming bij Waarneming.nl of Telmee.nl.

zondag 2 februari 2014

Lauwersmeer, goudgeel

Lauwersmeer, geel gekleurd
Februari, een weekje winter heeft zijn witte sporen in het Lauwersmeer achtergelaten. Kruiend ijs ligt in de Vlinderbalg, restjes sneeuw sieren de dijk. Maar verder lijkt het wel voorjaar. De zon doet dapper zijn best om een groepje vogelaars van KNNV Groningen wat op te warmen. Groepjes wilde eenden zwemmen in harmonieuze duo's rond. Tevreden dat de strijd gestreden is, misschien wel blij dat ze een paar weken van elkaars gezelschap kunnen genieten voordat er gewerkt moet worden aan nestbouw en het nageslacht.
Zoutkamperril, Lauwersmeer

In deze tijd van het jaar is het Lauwersmeer vooral geel en zwart gekleurd. Het donkere water scherp contrasterend met de afgestorven rietstengels. Eindeloze velden met donkere pluimen, gele bladeren en stengels. Het zou een perfect moment zijn om hier naar Baardmannetjes te gaan zoeken als het niet zondag was geweest. Als mieren komen bezoekers overal vandaan, zelfs om half negen is het aan de Zoutkamperril niet meer vertrouwd om de telescoop op de weg neer te zetten.

Brilduiker (Goldeneye), man; Lauwersmeer

Brilduiker (Goldeneye), vrouwtje; Lauwersmeer

Voor goud hoeft vandaag geen topprestatie geleverd te worden. Gewoon even langs de Vlinderbalg rijden en genieten van de schitterende Goldeneyes. Mannen met bijna lichtgevend witte strepen op de vleugels en vrouwen met een stemmig bruine kap. Maar allebei hebben ze prachtig goudgele oogjes die scherp de omgeving in de gaten houden. Uitstappende vogelaars nopen direct om enkele tientallen meters op te schuiven. Het gevaar kan hier echter ook van boven komen. Boven de Kollumerwaard klapwieken twee vliegende deuren (Zeearenden) die echter meer oog voor elkaar hebben dan voor een snack.

Wintertaling, Lauwersmeer

Wintertijd is vooral eendentijd in het Lauwersmeer. Smienten, Wilde Eenden en Tafeleenden zijn overal te zien. Kuifeenden en Wintertaling lijken vandaag wat minder algemeen. Een enkele Slobeend laat zich even zien maar verliest de strijd om de aandacht van de prachtige Nonnetjes. Vooral vrouwtjes en een enkele mannetjes schuiven voortdurend aan bij een rijk gedekte onderwatertafel.

Spreeuw, ontsnapt aan de klauwen van een Slechtvalk; Bantpolder

In de Bantpolder zitten opmerkelijk genoeg weinig ganzen. Om het goed te maken duiken drie Slechtvalken op voor een kleine show luchtacrobatiek. Alles gaat zo snel dat er niet te fotograferen was. De onderste blijkt ondertussen serieus op jacht te zijn. Mogelijk door onervarenheid mist hij (of zij) een malse spreeuw op enkele meters tussen klauw en rug. Volledig beduusd komt de prooi even bij op een draad. Wat zou er op dat moment in het spreeuwenkopje omgaan? Goed gedaan! Of meer iets in de trant van "wat mij nu overkomen is......"?

Rotganzen;Anjum

Voor de duizenden brandganzen en enkele honderden rotganzen moet de streek tussen Anjum en Tibma aangedaan worden. Het is hoog water en dat betekent voor de zwart gekleurde rotganzen tijd om in het binnenland te grazen. Zodra de vloed zich terugtrekt gaan ze op de wieken richting het wad. De brandganzen grazen tot het donker worden door en zoeken dan een slaapplaats op het veilige water van het Lauwersmeer.

Bonte kraai; Lauwersmeer
Lauwersmeer

Elke maand van het jaar is het Nationaal Park Lauwersmeer anders maar belicht door een februari zonnetje is het sprookjesachtig mooi.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...