Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Tankmos

Een jaar natuurpresentaties in 150 woorden - dag 164

Vandaag werd de eerste steen gelegd onder een college over stikstofproblematiek. Geen aanklacht tegen wie dan ook maar een wetenschappelijk onderbouwd verhaal over de desastreuze effecten van stikstofuitstoot op onze laatste snippers natuur. En dat begint uiteraard met doorworstelen van een forse partij artikelen en andere publicaties. Geen vrolijke literatuur, nog maar enkele dagen oude zwarte meesjes met gebroken botjes door kalkgebrek of totaal door bramen overwoekerde struwelen waar eens dalkruid en klaverzuring bloeide. Alles terug te voeren op effecten van salpeterzuur wat ontstaat als stikstofverbindingen in de bodem met water reageren. Terugkijkend vielen de eerste effecten van ammoniak samen met de binnenkomst van tankmos (grijs kronkelsteeltje). Hoe deze Afrikaan ooit in Duitsland terecht gekomen is blijft een vraag. Maar de tocht naar Nederland was gemakkelijk te traceren. Rupsbanden van oefenende tanks kwamen vol sporen …
Recente posts

Sneeuwklokjes chaos

Een jaar natuurpresentaties in 150 woorden - dag 163

Hebt u wel eens gehoord van galanthofielen? Het zijn liefhebbers zijn van Galanthus, in gewoon Nederlands "sneeuwklokje". Tien  maanden per jaar is het afwachten maar dan begint het grote genieten voor hun. In december verschijnt het jonge blad en dan tussen Nieuwjaar en eind februari de bloemen. Negentien soorten komen er in Europa en West-Azië voor. De meesten hebben een naar boven gevouwen, grijs aangelopen blad, een enkeling een breed en groen blad. Gespecialiseerde kwekers bieden ze aan met keurige labels maar tuincentra blijken er een grote grabbelton van te maken. En voor deze botanicus is dat natuurlijk meteen een uitdaging om eens goed in de tuin te kijken. Vrijwel alles blijkt gewoon sneeuwklokje te zijn maar het polletje wat enkele jaren geleden als breedbladig naar boven kwam is toch wat anders. Op de binnenste bloemkroon een vlek in de vorm van een boxershort en het blad is van boven en onder groen (niet grijs…

Big History

Een jaar natuurpresentaties in 150 woorden - dag 162

Big history is bezig een modewoord te worden sinds de Australische David Christian in 1988 deze term gebruikte om ons verhaal van nu tot aan de oerknal samen te vatten. De boomleeuwerik in mijn blog van gister is niets anders dan sterrenstof. Atomen werden meer dan dertien miljard jaar geleden gevormd en zijn uiteindelijk terecht gekomen in gaswolken die vervolgens ruim vier miljard geleden de zon en onze planeten vormden. En uiteindelijk in een evolutielijn van ongeveer twee miljard jaar van bacterie via lancetvisje en amfibie tot dino en nu dus boomleeuwerik doorgegeven zijn. En als de boomleeuwerik eens eindigt in de klauwen van een boomvalk of vredig zijn ogen sluit worden de opgebouwde structuren weer gedemonteerd en doorgegeven. Niets gaat verloren, alles blijft. Als over miljarden jaren onze zon in haar eigen zwarte gat verdwijnt zullen deze atomen terugkeren naar waar ze eens vandaan kwamen. Wat we nu zien tijdens excursies …

Boomleeuwerik

Een jaar natuurpresentaties in 150 woorden - dag 161

Het gaat slecht met de Nederlandse natuur. Hadden we eerst verdroging en verzuring, nu hebben we allebei en ook nog eens verstikking met stikstof. Maar hoe mooi is het dan om op een februari wandeling te gast te mogen zijn van tientallen boomleeuweriken. Want zo voelt het, zij horen hier thuis en wij als tweebenige primaten mogen hun woongebied bezoeken. Wandelend op de grens van Nederland en België, tussen Reusel en Alphen kon je bij elk snippertje heideveld van territorium naar het volgende territorium wandelen. Soms op minder dan honderd meter van elkaar waren boomtoppen gesierd met zingende heren. Af en toe even een snelle vlucht naar boven om nog meer op te vallen maar merendeels gewoon doorpruttelend met hun karakteristieke tie-de-dlie" en  "luu- luu" geluid. Ook eens luisteren? Klik dan op de site van Vogelbescherming en kies "zang". Boomleeuweriken zijn goed bestand tegen vergrassing van de heide omd…

Stinkend je best doen

Een jaar natuurpresentaties in 150 woorden - dag 160

Driehoornmestkevers zijn imposante beestjes. Glanzend zwart en voorzien van drie stevige stekels op het halsschild. Niet bedoeld om ons aan te vallen maar voor hun vast en zeker een sieraad. Na ruim anderhalf jaar ondergronds als ei, larve en pop hun ontwikkeling doorgemaakt te hebben komen ze in september boven de grond voor het eindspel. Na een korte verloving gaan man en vrouw maandenlang aan de slag voor de volgende generatie. Zij begint te graven, hij blijft boven en volgt later. Pas als zij met haar achterpootjes een prop zand naar boven werkt wordt hij actief. Graaft er door heen, ontmoet haar en begint met de prop weg te werken. En zo gaat het in stille harmonie door totdat de gang af is, gepaard kan worden en zij een ei legt. Vervolgens wordt hij naar buiten gewerkt met de opdracht om boodschappen te gaan doen. Stinkend zijn best doen om mest te verzamelen. Als er voldoende opgehaald is gaat zij weer graven, een nieuwe gang…

Nieuwe flora verrijkt Nederland

Een jaar natuurpresentaties in 150 woorden - dag 159

Jaren lang was de vraag of er een nieuwe druk van het beroemde standaardwerk van de Nederlandse flora zou komen. Concurrentie maar ook het oprukken van digitale media zouden een traditie van honderd jaar teniet doen. En deze week was het toch zo ver. Een nieuwe Heukels die botanisch Nederland gaat verrijken. Alleen al letterlijk omdat er 500 nieuwe soorten in opgenomen zijn. Exoten en verwilderde tuinplanten hebben ons vegetatiebeeld totaal veranderd. Maar ook de groei in onze kennis van al wat groen is wordt er weer eens onderstreept. Begon de flora vroeger bij de sporenplanten en eindigde bij de grassen, nu mag de klimopfamilie het laatste woord hebben. En dan zijn er natuurlijk de tientallen veranderingen in wetenschappelijke namen. De ganzenvoeten bijvoorbeeld. Een bekend groep met allerlei bekende onkruiden en eens geclusterd in het geslacht Chenopodium. De Heukels heeft ze nu gesplitst in een zwerm kleinere geslachten omdat de…

Ontmoet mijn vriendjes

Een jaar natuurpresentaties in 150 woorden - dag 158

Het was op een gewone doordeweekse dag in mei. De zuidelijke herfst liet zich al aardig voelen, de vroege ochtenden waren fris en de temperatuur kwam niet meer boven de 25 graden. Met nog geen 60 op de snelheidsteller reden we langs de noordrand van het Waterberg massief in de Limpopo Provincie. Terwijl de blik op de horizon gericht was, speurend naar gaten in het pokdalige wegdek, viel mijn blik op een zwaaiend groen takje midden op het zwarte asfalt. Groen en herfst gaan niet echt samen in Zuid-Afrika en dus moest het wel een kameleon zijn. Met een behendige zwaai stuurde ik midden over het geschrokken beestje, kwam in de berm tot stilstand en rende terug om mijn nieuwe vriendje te begroeten.

En dat is het verhaal achter een Facebookpost van gister.Ook eens mijn grappige vriendjes ontmoeten? Een kameleon is echt de hoofdprijs maar er is zoveel meer te zien in Zuidelijk Afrika. Samen met Labrys Reizen mag ik binnenkort de eerste ste…