Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Zuringspitsmuis

Een jaar natuurpresentaties in  woorden - dag 212

Het zal je maar gebeuren. Het is geweldig mooi weer, eindelijk kun je al je voetjes gaan strekken. De maaltijd voor straks is lekker aan het groeien en de toekomst ziet er prachtig uit. En dan voel je de grond beven. Een reusachtige gestalte verduistert de zon, zwaait met een arm als een ongekend grote boomstam en er zoeft een wit net naar voren. Je hoort het door vertrouwde grashalmen aan komen stormen, je woonplaats schudt en daar ga je. Naar ongekende hoogte en weer terugkerend op aarde. Maar alles is anders. Geen groene wereld maar een witte. Overal liggen dwarsliggers waar je onder door moet op zoek naar...ja naar wat? Jouw ridderzuring is verdwenen. Het enige wat je nog kunt doen is wat versuft heen en weer wandelen. Een enorm groot oog wordt er op je gericht, een zoemend geluid weerklinkt en dan wordt je liefdevol opgenomen. Na een korte reis voelt het weer bekend. Je zes pootjes raken weer groen, je honderden facetoogjes vullen…
Recente posts

Wilgendans

Een jaar natuurpresentaties in  woorden - dag 211

In de directe omgeving van Tilburg zijn schitterende natuurpareltjes waar je tijdens een lock-down periode op werkdagen heerlijk even kan uitwaaien. Huis ter Heide bijvoorbeeld, een zeer afwisselend bos- en vennengebied met diverse percelen natuurontwikkeling. Wat er wandelt zie je van een kilometer afstand aankomen en veel meer dan een toeterend "Goedemiddag" komt het contact niet. Voor mij is er altijd  wel wat te beleven en op deze stralende lentedag zijn er natuurlijk heel veel insecten. Op de lage wilgjes bijvoorbeeld. Veel kegelbijvliegen waren er aan het foerageren. En de eerste danser had zich gemeld. Nog helemaal alleen en je zag dat hij dat totaal niet erg vond. Af en toe een slokje wilgennectar en dan weer even op en neer boven de wilg. Rustig proberend, een zwenking toevoegend of een duikvlucht uitproberend. Als de zon er op valt zie je pas hoe mooi wilgenlangsprietmotten zijn. Prachtig bruin met een bijna bronzen…

Fraaie kortschild

Een jaar natuurpresentaties in  woorden - dag 210

Eens, nog niet zo lang geleden toen de wereld nog geen weet had van corona werd ik wel eens wat vragend aangekeken als ik weer eens met de camera door de tuin sloop. Maar nu is alles anders. We worden opgeroepen op eigen erf te blijven en daar te mijmeren over wat weer gaat komen. En om dan het nuttige met het aangename te verenigen worden we door allerlei organisaties aangemoedigd om rond te kijken in eigen tuin. En dat advies volg ik samen met mijn geliefde graag op. Lopend of zittend maar altijd rondkijkend en wachtend op wat komen gaat. Metselbijtjes volgend die aan het nestelen zijn, doldrieste houtduiven die last hebben van het voorjaar en kwakende bruine kikkers in de vijver. En toen landde er uit het niets een prachtig miniatuur kevertje op het shirtje van mijn tuingenote. In een flits verdwenen de vliezige vleugeltjes onder roodbruine, veel te korte dekschildjes. Ook het halsschild en de pootjes hadden deze kleur en dat maakte…

Raadsel opgelost

Een jaar natuurpresentaties in  woorden - dag 209

Elf jaar geleden kruiste een vreemd beestje mijn pad bij het Anlooërdiepje in Drenthe. Mijn eerste reactie was uiteraard: grijp de camera, maak foto want dit is wel een heel bijzonder fraaie pissebed. In die tijd was er nog geen goede pissebeddenliteratuur en al helemaal geen zoekfunctie op de toen nog jonge website waarneming.nl. Nergens was een naam te vinden en dat bleek jaren later ook te kloppen. Als de pootjes te zien waren geweest had het nooit zo lang geduurd. Het bleek geen pissebed te zijn maar een geweldig fraaie look-alike. Het is de larf van de pikzwart gekleurde aaskever Silpha atrata. Zeer algemeen op o.a. dode vogels en kleine zoogdieren. Het beestje lijkt wel wat op de even algemene oranje aaskever maar die heeft als larf kortere sprieten. Maar laat ik aan het eind van dit korte natuurbericht ook onthullen hoe de uiteindelijke determinatie tot stand kwam. Aan waarneming.nl hangt vele fora waar specialisten en geïnteres…

Bonte springstaart

Een jaar natuurpresentaties in  woorden - dag 208

Een voorjaarsdag met net te weinig zon om lekker op te warmen. En dus een prachtige aanleiding om even de tuin in te gaan voor een paar scheppen bladstrooisel. In een witte bak, niet te veel takjes want die zitten maar in de weg en dan is het heerlijk vlooien. Echt ontspannend is het niet. Hangend op het aanrecht, bril af om nog meer klein grut te kunnen zien en zodra er iets beweegt moet de bril weer op voor een foto. Grote monsters zitten er niet tussen maar als elke keer wel heel veel leuk klein spul. De eerste tuinbladkruiper, een razendsnelle duizendpoot, voor ons tuintje laat zich zien. Een staafwants die op de vijverrand iets te dicht bij mijn schepje kwam en meegenomen werd. En natuurlijk weer veel springstaartjes. Sommige net een millimeter groot maar er waren nu ook wat reusjes bij van wel vier millimeter. Deze "bonte" springer was wel de allermooiste. Orchesella cincta, door het leven gaand zonder Nederlandse naam …

Eileggende zwevers

Een jaar natuurpresentaties in  woorden - dag 207

Hoewel het nog steeds te koud is voor de tijd van het jaar gaat het voorjaar al volop van start. De stinzenplanten in onze tuin zijn bijna over hun hoogtepunt heen, de tjiftjaf zingt al weken en er wordt volop gekrioeld door ontwakende kleine beestjes. In De Brand bij Udenhout ging het helemaal los. Kegelbijvliegen , hommels en bijen zoemden om het hardst bij de bloeiende wilgen. Maar het was helemaal feest bij een geweldige modderpoel. Langs de drijfnatte rand waren tientallen dames kegelbijvlieg bezig met het afzetten van eieren. Spiedend rondvliegen, even landen en voelen hoe de grond voelt. En zodra er ook maar een beetje hoop is: hup het achterlijf in de prut en persen maar. Ondertussen werden ze af en toe gestoord door een passerende wandelaar. Beheerder Brabants Landschap had een soort van verzopen loopplank in het water gelegd zodat er met enige durf toch nog een passage mogelijk was. Maar dat leverde wel wat boeggolfjes op die…

Anemonen paradijs

Een jaar natuurpresentaties in  woorden - dag 206

Nederland kent meerdere bosanemonenparadijsjes. Van heel klein, niet groter dan een slootwal, tot hectares groot. Toppers zijn de Kleibosch bij Terheyl / Roderwolde (Dr) en De Brand (NBr). De eerste groeiend op oeroude potklei uit de eerste ijstijd, de tweede op löss en leem uit de laatste ijstijd. Het is de minerale verrijking van de bodem die bosanemoon kan verleiden tot het vormen van groen-witte dekens in maart en april. Tegelijkertijd zorgen potklei en leem voor een dikke deksel in de ondergrond. Elke regendruppel blijft er op staan; uitgestrekte moerassen ziojn het gevolg. Bosanemonen zijn echter meesters in het vinden van de hoogste plekken. In de Brand liggen bijvoorbeeld op een aantal plekken wat dunne dekzandlagen op het leem.

Het is een echte voorjaarsbloeier, zodra er schaduw komt van uitlopende bladeren trekken ze zich terug in een in zichzelf gekeerde wortelstok. Tien maanden lang roerloos onder het bladstrooisel om pas i…