Doorgaan naar hoofdcontent

Op jacht naar Jagers met Delta Safari

MS Neeltje Jans
 Zondagochtend 19 oktober, half zeven 's ochtends. Een donkere wade ligt over het zwarte water van de Oosterschelde. Vanaf de Zeelandbrug nadert een spoor van dubbele lampen, allen met slechts één doel: de Roompotsluis. Bijna magisch wordt een kleine stoet, zwijgende en nauwelijks ontwaakte, lieden aangetrokken door de lampen van een oud vissersschip; de Neeltje Jans. Op de kade een vrolijke vrouw die iedereen hartelijk welkom heet.

Delta Safari, "chummen" = geen eendjes maar zeevogels voeren
Delta Safari speurt geregeld met haar gasten naar bijzondere zeevogels voor de Nederlandse en Belgische kust. Op deze herfstige zondag lijkt het weer optimaal. Eerst een stevige bries uit het zuiden en in de loop van de middag zou de wind kunnen aantrekken tot een lichte westerstorm. Om er voor te zorgen dat er meer dan alleen meeuwen achter de boot mee zullen vliegen wordt urenlang een niet aflatende stroom geurend visafval over de golven gestrooid.

Marko Oudenaarden, oprichter en eigenaar van Delta Safari, creëerde meteen al een aangename spanning aan boord. Na een week zuidenwind hebben we kans op Vale Pijlstormvogels! Vanuit de Atlantische Oceaan meegevoerd door het Kanaal en misschien in optimaal licht langs onze lenzen vliegend. Noordelijke Jagers zouden zeker mogelijk zijn maar Kleine Alken zullen door de overheersende windrichting linea recta naar Schotland gevlogen zijn.

Ochtendgloren boven de Noordzee
Ontbijt voor Kleine Mantelmeeuwen

De dag begint met een oogverblindend mooie zonsopgang. In het nog grauwe licht komen de eerste Kleine Mantelmeeuwen, Kokmeeuwen, Storm- en Zilvermeeuwen ons begroeten.

Grote Jager

Grote Jager, jonge vogel

Middelste Jager, niet echt fotogeniek maar beter was liet de vogel zich niet zien

En dan schalt over het houten dek de kreet: JAGER!!!. Een bruin gekleurde meeuw scheert ver van de railing over de golven. Zonder ons een blik te gunnen op zijn bijzondere postuur verdwijnt het dier achter de horizon. Kenners hebben echter al voldoende gezien: een Middelste Jager! Zij zagen de kenmerkende dubbele vlek op de dekveren. Uren later, ver voorbij het Belgische windmolenpark, zullen er nog enkele volgen. Het zijn Russen die tijdens de broedtijd genieten van malse lemmingen en andere meeuwensoorten. Later in het jaar zijn het echte zeeschuimers die de noordelijke Atlantische Oceaan als restaurant gebruiken. Grote Jagers zijn echter duidelijk in de meerderheid. Geregeld duiken ze op in de meeuwenzwerm op zoek naar meevliegende Jan van Genten. Waar zij duiken is altijd wat te halen. Grote witte vleugelvlekken op een verder bruin kleed en een spanwijdte van een Kleine Mantelmeeuw maken de soort gemakkelijk herkenbaar. Ondertussen stijgt de spanning: zou er ook nog een Kleine Jager opduiken? Geregeld werd de soort genoteerd en vervolgens weer doorgestreept. Maar dan bast de stem van de expert: zeker een Kleine Jager. Niet alleen met strepen op de vleugels maar ook met een vlakkere buik en een wat fladderende vlucht.

Jan van Gent

Jan van Gent, een jong die zijn eerste herfst beleefd 

Eén, twee, plons - Jan van Gent op jacht

Voor de fotografen is het spektakel van de vele Jan van Genten een bijna nog grotere uitdaging. Alle kleurgroepen verzamelen is geen probleem. Vanaf de allerjongste bruine vogels via de tweede en derde jaargang tot aan de helder witte volwassen exemplaren zijn aanwezig. Maar het gaat natuurlijk om de ultieme duik vast te leggen. Een krassende gentenroep en dan rechtstandig het water in. De jongste vogels bakken er niet veel van. Misschien geschrokken van het zilte nat proberen ze zo snel mogelijk weer boven te komen. Verbaasd kijken ze bijna scheel naar hun snavelpunt. Waar doen we dit voor als er toch niets in zit? Ondertussen probeert een oudere vogel een complete vissenkop naar binnen te schrokken. Tientallen meeuwen storten zich als kamikaze piloten bovenop hem of haar. Nu is het zaak vast te houden of snel op te stijgen. Maar als zwaargewicht is dat best een probleem. Menig Gent ziet dan ook zijn onverwachte maal in een meeuwenmaag verdwijnen.

Pontische Meeuw
Drieteenmeeuw

Terwijl de neus van de Neeltje Jans weer in de richting van de haven wijst wordt de balans opgemaakt. De storm is meegevallen hoewel een enkeling toch de vissen gevoerd heeft. Pijlstormvogels zijn niet gezien maar het trio Jagers maakt de tocht tot een groot succes. Dwergmeeuwen, Drieteentjes, Pontische- en Geelpootmeeuw, Zwartkop- en Kokmeeuw, Grote- en Kleine Mantelmeeuw, Noordse Stern en zelfs trekkende Veldleeuwerikken, Vinken en Spreeuwen staan op de ieders lijstje.  Terwijl de trossen vastgemaakt worden maakt iedereen zich op voor een afscheid van Delta Safari. Een onvergetelijke dag die door velen opnieuw beleefd kan worden tijdens het bekijken van honderden, misschien wel duizenden, digitale beelden.

Meer lezen over zeevogeltochten? Klik dan op Zeevogelfeest voor een impressie van een tocht met Vogelbescherming in de omgeving van Texel.

Reacties

  1. Het verslag lezen brengt je al in extase en dan de mooie foto,s nog wat hebben jullie een geweldige belevents gehad dit is super en dan heb ik het nog veelste zacht uitgedrukt.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi Kees, zoals je de vogels in beeld weet te brengen. Dan nog niet gesproken over het verslag. mooi en boeiend.
    Groet Kees

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi Kees
    mooie foto's en een leuk verslag.
    groetjes Herman.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. mooi gefotografeerd! wist niet dat er zo veel verschillende meeuwen bestaan!altijd fijn om iets bij te leren.
    groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Leuke manier om meeuwensoorten te fotograferen, tenminste als je geen last krijgt van zeeziekte. Nog knap lastig om op zo'n schommelende boot te fotograferen. Dus knap werk.
    Groeten, Gonnie

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Prachtig verslag Kees. Leest lekker weg en mooie beelden.

    Groet,
    René

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hallo Kees,

    Een safari op zee, leuk idee. Je hebt ook heel wat gezien (en ons getoond), bedankt.

    Groetjes, Marius

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Bloedzuigers, onbekend en bijzonder

Gewone bloedzuiger (Haemopis sanguisuga) met Groene Kikker (Orvelte) Bloedzuigers, alleen het woord al jaagt velen de stuipen op het lijf. Beelden van grote glibberige monsters die met honderden komen opzetten om het laatste druppeltje levensbloed op te zuigen. Voldoende reden om eens naast een boerensloot te gaan zitten en op zoek te gaan naar deze spannende creaturen. Een paar halen met een net zijn vaak al voldoende om enkele te verschalken. Gezoomde clepsine (Hemiclepsis marginata), Kardinge Wat dan vooral opvalt is dat ze wel glibberig zijn maar helemaal niet groot. Enkele centimeters, daar houdt het meestal wel mee op. Dan maar eens proberen of ze nu echt geïnteresseerd zijn in mijn bloed. Even een vinger er voor houden en ze grijpen zich met hun zuigschijf aan mond en achterlijf al snel vast. Maar in plaats van schrapen om door het vel te komen gaan ze alleen maar aan de wandel, terug naar het water.veel van onze Nederlandse bloedzuigers zijn vooral op zoek naar slak

Oranje boomalg

Oranje boomalg, Trentepohlia aurea Een jaar natuurpresentaties in 150 woorden - dag 120 Een boom als leefgemeenschap. Alles is er te vinden, van producent tot consument. Haarwortels, knoppen en bladeren,  elk stukje boom wordt begraasd. Maar kijk eens naar een vierkante centimeter schors. Dan blijkt dat er veel meer plantaardige producenten zijn dan alleen de eik of een vleugelnoot. Eén van de meest bizarre plantjes die op schors groeit is de oranje boomalg. Stampvol worteltjeskleurstof (caroteen) lijkt deze groenalg zijn familie vergeten. Maar haal het oranje er uit en er blijft een draadvormig groen wiertje over. Op o.a. eik vindt het een ideaal biotoop om te groeien. Vergroeid met buitenste schors doet het zijn eerste best om zijn eigen kostje bij elkaar te scharrelen door fotosynthese. Luchtvervuiling had hem bijna de das omgedaan maar net op tijd werd het iets beter in ons overvolle landje. Ook een nauw verwante soort, de Portugese rode alg, breidt zich sterk uit. Niet alle

Muizenissen in het Annerveense moeras

Annerveensche Moeras Bijna mei en het voelt aan als half maart. Toch is het echt voorjaar in het Annerveensche Moeras. Grutto's roepen, Kieviten buitelen en Wulpen vliegen heen en weer. Een laatste Groenpootruiter stapt wat verloren rond terwijl de Kleine Plevier alweer denkt aan broeden op het strandje. Annerveensche Moeras, Grutto en Kleine Plevier Laag bij de grond zijn het vooral muizenissen die om aandacht vragen. Letterlijk elk stukje kale, open getrapte veengrond is begroeid met Muizenstaart. Onze meest bizarre boterbloem met een minieme bloem die vooral bestaat uit een parmantig opgericht vruchtbeginsel met wel 100 stampers. Een paar draadvormige blaadjes zorgen voor de noodzakelijke fotosynthese. Alles bij elkaar niet meer dan vijf centimeter hoog! Muizenstaart, vegetatie Muizenstaart Muizenstaart, bloem Tussen deze Muizenstaarten staat een nog kleiner plantje: Bronkruid. Feitelijk onze enige inheemse Postelein. Beide Winterposteleinen