dinsdag 1 mei 2018

Voetstappen op het Pieterpad 2


Voetstappen vereeuwigd. Toos Goorhuis en Bertje Jens in beton vastgelegd voor alle Pieterpad wandelaars die in hun sporen noord of zuidwaarts trekken. Dankbaar voor hun initiatief en alle Pieterpadvrijwilligers staan we stil bij dit bijzondere monument direct achter kasteel Vorden.








In het eerste deel van deze serie trokken we door heuvels en door dalen, passeerden beken en eindigden bij de Maas in Venlo. Voor het tweede deel hebben we een reuzensprong gemaakt en gaan verder vanaf Kasteel Vorden. Geen smokkelpoging om zo het Pieterpad wat korter te maken maar het tussengelegen stuk bewaren we voor dagtochtjes vanuit Tilburg.

Landgoed Den Bramel, Laren
"Dikke Boom", Landgoed Verwolde

Vosje, een solitair levende bij druk doende met verzamelen van wilgenstuifmeel
Het landschap tussen Vorden, Laren en Holten laat zich beleven als een kijkdoos. Vol stillevens van tijden die eens waren en nooit meer terugkomen. Verstilde landhuizen, kleurige luiken van pachtboerderijen en statige lanen herinneren aan 18e en 19e eeuwse Gelderse rijkdom. Klein en bescheiden als Den Bramel tot het bijna protserige van Landgoed Verwolde. Als Pieterpatter mag je vanaf paden even naar binnen kijken. Je blik laten gaan over gevels die bedoeld waren om te imponeren. Tuinornamenten en uitgestrekte bossen ontdekken die eens dienden ter verpozing en vermaak van langgerokte jonkvrouwen en zwierige heren. Wegen die in stilte vertellen over eindeloze rijen marskramers die hier langs trokken. Vanuit Duitsland op weg naar Zutphen en Deventer. Misschien even pauzerend bij wat we nu kennen als de dikke boom. Rond 1500 werd hier een eikeltje aan de aarde toevertrouwd, in 2018 kijkt de woudreus minzaam op het mensenvolk neer.

Holtens zwijn

Holterberg

Vermiljoenhoutzwam, Noetselerberg
Al voor Holten voel je letterlijk het landschap veranderen. Golvende akkers verraden de uitlopers van de Sallandse Heuvelrug. Ruim 130.000  jaar geleden mocht het landijs zich volledig uitleven op een gebied getekend door de machtige Oerrijn. Grintpakketten en rivierduinen werden als een tafellaken opgerold en tientallen meters opgestuwd. Voor de latere landbouwers werd het een brug te ver, alleen voor veeteelt bleek het gebied geschikt. Grazende bekjes en bosbranden zorgden uiteindelijk voor een tapijt van heide gelardeerd met jeneverbossen. Noeste bosbouwers in de jaren dertig van de vorige eeuw veranderden grote delen van de Holterberg, de Noetselerberg en de Hellendoornse Berg in uitgestrekte naaldhoutplantages. Na nog eens tachtig jaar mag de natuur weer terugkeren. Voor het korhoen is het te laat maar de boomleeuwerik wordt er blij van.

Driekleurig viooltje, Hellendoorn


Grenssteen marken Archem en Lemele

Archemerberg, 79 meter + NAP

Beneden Regge
Uitkijktoren Besthmerberg
Tussen Hellendoornse Berg en Lemelerberg ligt een natuurlijke laagte. Verveend en drooggelegd is het nu een uitgestrekt weidegebied afgewisseld met maisakkers. Bijna een adempauze tussen de ene ijstijdrimpel en de volgende plooi. Naar het Noorden lopend is dit meteen de laatste heuvel. die genomen moet worden. Terwijl de Lemelerberg bijna bezadigd gelopen kan worden lijkt de Archemerberg in te zetten op de titel "kuitenbijter". Enkele steile stukjes, uitgeërodeerd door afstromende regen, geven een gelukzalig gevoel als je vanaf de bijna 80 meter hoge top Zwolle probeert te ontdekken. Een passerende boomvalk lijkt wat meewarig naar beneden te kijken op asl dat menselijk geploeter. Ruim 45 meter lager ligt de laatste heuvel, de Bestmenerberg. Met de hoge uitkijktoren wordt het mogelijk om over al het omringend groen te kijken. Naar het zuiden het dal van de Regge, naar het noorden de machtige Overijsselse Vecht. Twee ijstijdrivieren, rustig meanderend en in niets meer herinnerend aan de enorme smeltwaterstromen die hier ooit gelopen hebben.

Vecht, Ommen

Galnoot, Junne

Rheeze
Vechtbrug Hardenberg
De afsluitende etappe van deze aflevering volt het dal van de Vecht van Ommen tot Hardenberg. Deels bebost maar geregeld met schitterende doorkijkjes richting de rivier en zijn begeleidende hooilanden. Boswachterij Hardenberg lijkt op een prelude van de Drentse bossen maar brengt de wandelaar via Rheeze toch weer terug bij de rivier. Als kers op de taart volgen dan nog de Heemser hooilanden en nieuwe natte natuur rond de Molengoot vlakbij het centrum van Hardenberg.

85 kilometer Pieterpad, van rijke cultuurhistorie tot ijstijdgeweld. Al lopend beleef je het landschap van top tot teen.




1 opmerking:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...