Doorgaan naar hoofdcontent

Smakelijke wadden met Jan Rotgans

Bijzondere Wadden ervaring, kokkels zoeken
Groen uitgeslagen geitenwollen sokken motiveren voor ons Werelderfgoed Waddenzee is absoluut niet nodig. Geef ze bijzondere natuurervaringen met leuke soorten vogels, wormen of vissen en het zit helemaal goed. Maar hoe krijg je de grote groep die wat minder met natuur heeft? Jan Rotgans heeft er een eenvoudig antwoord op: laat ze zien dat de Wadden niet alleen mooi zijn maar ook nog eens bijzonder smakelijk. Voor je het weet ligt iedereen op zijn knieën kokkels te rapen.

Vijfdradige meun in het "aquarim" van Ton de Groot
Dat de "Zee Leeft" in Den Oever schreef ik al in een vorig blogbericht. Ook vandaag begint onze tocht met de Wieringen 130 met een duik in het "zee aquarium" van Ton de Groot. Als collega van Jan heeft hij er vandaag enkele Vijfdradige Meunen in gezet. Koppen met tastdraden maken ze uitermate geschikt voor het leven in de woelige Waddenzee. Garnalen en grondels vinden ze zonder problemen.

WR 130 van Jan Rotgans



Het net komt naar boven...altijd spannend moment 
Snoekbaars,meegevoerd met het spuien van IJselmeerwater

Enkele jonge haringen, massaal aanwezig en heerlijk als hapje tussendoor
Lepelaars, voor de boot op een strekdam

Inmiddels zit de groep al aan boord en wacht vol spanning tot de motor grommend aan zal slaan. Koers zettend naar de spuisluizen voor een korte trek om de eerste honger te stillen. Een bescheiden portie jonge haring daar gaat het om. Baars en Snoekbaars, ongewild op het Wad terecht gekomen na het spuien, gaan weer terug het water in. Doordat het net niet over de bodem sleept is er nauwelijks bijvangst. Terwijl de vissen gefrituurd of gebakken worden lukt het om enkele te verleiden even te kijken naar een groep van dertig Lepelaars op de strekdam. Een meegebrachte telescoop doet wonderen. Feestelijk gekleurde ringen leiden al snel tot een gesprek over vogeltrek.


Scholeksters, en een enkele wulp, komen het wad op als het water zakt, klaar voor de volgende maaltijd

Landing op de plaat 
 Eerder gevangen poon hangt inmiddels in de rookkast maar onze belangstelling gaat vooral uit naar wat er op het Wad gebeurd. Het water zakt, eerste groepen Scholeksters, Bergeenden en een enkele Wulp komen voorzichtig kijken of het al etenstijd is. Na een versterkend hapje vis, aangevuld met kakelverse Wadden mosselen, wordt het ook voor ons tijd om overboord te gaan. Wat lacherig schuift iedereen in een paar lieslaarzen en stapt dan in de ijzeren landingsboot. Uitstappen wordt helemaal een belevenis. Geen kade maar gewoon plons, het water in. En dan wil iedereen los. Het nieuwe land verkennen en op zoek naar nog meer smakelijke hapjes.

Schelpkokerworm, net boven het zand uitstekend
Amerikaanse zwaardschede, razendsnel weer ingravend in het natte zand

Slijkgaper met uitstekende in- en uitstroombuis (pomp waarmee voedsel uit het water gezeefd kan worden)

Zeester
Kokkels, mossels, zeepokken, de zee leeft

De natte plaat lijkt echter uitgestorven maar Jan weet de weg. Hij wijst op vreemde putjes in het zand. Even spitten en dan wordt een Amerikaanse zwaardschede zichtbaar. Dieper weg zitten Strandgapers en Wadpieren. Maar daar gaat het niet om. Het zijn de kokkels die lokkend liggen te wachten. Natuurbericht schreef er al over, na het verbod op mechanische kokkelvisserij zit het Wad nu weer vol met meerjarige kokkels. En dat blijkt. Even vijf minuten op de knieën en een kleine mand zit vol.

Het gulle Wad: kokkels voor de pasta

Jan Rotgans, visser en kok

Visserman en kok, wat een fantastisch mooie combinatie voor iemand die zijn liefde voor het Wad wil delen. Natuureducatie en gastronomie blijken perfecte partners.

Zonsondergang voor de kust van Wieringen

Het Wad, steeds weer verrassend bijzonder.

Reacties

  1. Ah dat moet inderdaad genieten zijn geweest. Met plezier dit blog gelezen en genoten van de mooie foto's.
    Groeten,
    Roos

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Een mooi verslag van deze waddenbelevenis Kees, het blijft inderdaad een bijzonder en boeiend
    gebied om te bezoeken.
    Natuurkieker Coby

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dit zal inderdaad vreselijk genieten zijn geweest Kees.
    Heel mooi verslag, geweldige trip, lekker eten en prachtige foto's.
    Ook hele interessante foto's met leerzame informatie.
    Groetjes, Helma

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dit is prachtig Kees om te lezen en te zien,jullie moeten een superdag gehad hebben.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Nederland zoemt, deel 2

Eind april, Nederland kleurt geel van de Paardenbloemen. En dat betekent een feestmaal voor bijen en hommels. Zes pootjes bijna gestrekt, een dromerige blik in de duizenden facetoogjes en genieten maar. Bloemen zijn er blij mee want wat ze ook opeten, er blijft altijd voldoende stuifmeel over om bij een volgende Paardenbloem wat achter te laten voor de bevruchting. Voor de gevleugelde zoemers wordt de overdaad bijna te veel. Met een flinke dosis agressie storten ze zich op elke bloem. Voor een Akkerhommel is het formaat al voldoende om alle andere bijen te laten opvliegen. Iets kleinere soorten als de Viltvlekzandbij doen het wat minder subtiel. Met een plof laten ze zich op de bloem vallen, draaien een paar keer flink rond en hebben dan het rijk alleen.



Ga eens zitten op een stoeprand naast een gazon met Paardenbloemen. Bij voorkeur lekker beschut en niet al te vaak gemaaid. Dan blijkt plotseling dat er veel meer gebeurd dan alleen maar schransen. Dames zandbijen proberen zo veel mo…

Rupsen, verborgen of gewapend

September is de tijd dat veel rupsen zich opmaken voor de lange winter. Stevig dooreten, vervellen en dan verpoppen om zo roerloos te wachten op het nieuwe jaar. Sommigen leven zeer opvallend, anderen kiezen voor een strategie waar verstoppertje spelen het belangrijkste in het leven is.

Opvallen betekent andere manieren gebruiken om vooral snaveltjes te weerhouden toe te happen. Kleuren die op wespen lijken helpen maar ook haarborstels zijn handig.
De Drietand en de Psi-vlinder bijvoorbeeld. Als vlinder zijn het nauwelijks te onderscheiden grijs en zwart gekleurde uilvlinders. Maar als rups kiezen ze elk voor hun eigen, opvallende, uitdossing. Geel domineert bij de Psi-vlinder, oranje bij de Drietand. De laatste kiest ook voor verwarring door voor- en achterkant dezelfde kleur te geven. En allebei doen ze het met haren. Een zwarte, hoog uitstekende en wat slordig uitgevoerde kwast staat parmantig omhoog. Als een vogelsnavel zich hier niet in verslikt dan zijn er altijd nog de aan all…

Nachtvlinder ABC 2012

Nog even en het jaar 2012 is verleden tijd. Een goede gelegenheid om even terug te kijken op de 109 blog berichten die werden gepubliceerd. Van adders tot zeevogels, van sieralgen tot de "Gouden Rand van Groningen" passeerden  de revue.

Maar het meest populair waren toch berichten over nachtvlinders, bij elkaar opgeteld werden deze pagina's ruim 2000 keer bezocht. Mede dankzij de buitengewoon succesvolle Nachtvlinderestafette, georganiseerd door de Stichting Natuurkampeer-
terreinen, de Vlinderstichting en Natuurpresentaties, kon elke bijdrage over deze nachtelijke fladderaars rekenen op ongekende belangstelling.

Voor al mijn trouwe vlindervolgers sluit ik dan ook graag het jaar af met het "Nachtvlinder ABC 2012".


Avondrood, niet alleen beginnend met de eerste letter van het alfabet maar ook één van de mooiste Pijlstaartvlinders. Van de twee soorten Avondrood wordt de grote het meest gezien. Even algemeen zijn o.a. Lindepijlstaarten, Dennepijlstaart en Pauwoogpi…