Doorgaan naar hoofdcontent

Verloren en teruggevonden

Kruikmos, Fulufjallet (Zweden)
Een jaar natuurpresentaties in 150 woorden - dag 155

Elke natuurliefhebber heeft droomsoorten. Toen ik vijf was had ik de ijsvogel bovenaan mijn verlanglijstje staan, toen ik zestien was stond daar...het kruikmos. Misschien omdat het zo'n heerlijke tongbreker als naam gekregen heeft: Splachnum ampullaceum. Net of je het uitspuugt. Maar teruggaand in de tijd was het omdat elke beginnend bryoloog wist dat Splachnum met het verdwijnen van het veen ons verdroogde land waarschijnlijk vaarwel gezegd had. In de kleine snippers die over waren graasden geen koeien meer en ook dat was van belang omdat kruikmos alleen kiemt op koeienflappen en elanddrollen in hoogveen. De sporen worden ook nog eens niet door de wind verspreid worden maar door vliegen.  Iedereen wist dat de kans op een enkel plantje kleiner was dan het winnen van de hoofdprijs in de Staatsloterij. Maar gelukkig bleef iedereen zoeken naar deze droomsoort want in 2010 was het raak! Kruikmos bleek al die tijd zich te verschuilen in het Witterveld (gemeente Assen). Beschermd door rondvliegende kogels van ons leger was het al die tijd letterlijk onbereikbaar gebleven.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nederland zoemt, deel 2

Eind april, Nederland kleurt geel van de Paardenbloemen. En dat betekent een feestmaal voor bijen en hommels. Zes pootjes bijna gestrekt, een dromerige blik in de duizenden facetoogjes en genieten maar. Bloemen zijn er blij mee want wat ze ook opeten, er blijft altijd voldoende stuifmeel over om bij een volgende Paardenbloem wat achter te laten voor de bevruchting. Voor de gevleugelde zoemers wordt de overdaad bijna te veel. Met een flinke dosis agressie storten ze zich op elke bloem. Voor een Akkerhommel is het formaat al voldoende om alle andere bijen te laten opvliegen. Iets kleinere soorten als de Viltvlekzandbij doen het wat minder subtiel. Met een plof laten ze zich op de bloem vallen, draaien een paar keer flink rond en hebben dan het rijk alleen.



Ga eens zitten op een stoeprand naast een gazon met Paardenbloemen. Bij voorkeur lekker beschut en niet al te vaak gemaaid. Dan blijkt plotseling dat er veel meer gebeurd dan alleen maar schransen. Dames zandbijen proberen zo veel mo…

Nachtvlinder ABC 2012

Nog even en het jaar 2012 is verleden tijd. Een goede gelegenheid om even terug te kijken op de 109 blog berichten die werden gepubliceerd. Van adders tot zeevogels, van sieralgen tot de "Gouden Rand van Groningen" passeerden  de revue.

Maar het meest populair waren toch berichten over nachtvlinders, bij elkaar opgeteld werden deze pagina's ruim 2000 keer bezocht. Mede dankzij de buitengewoon succesvolle Nachtvlinderestafette, georganiseerd door de Stichting Natuurkampeer-
terreinen, de Vlinderstichting en Natuurpresentaties, kon elke bijdrage over deze nachtelijke fladderaars rekenen op ongekende belangstelling.

Voor al mijn trouwe vlindervolgers sluit ik dan ook graag het jaar af met het "Nachtvlinder ABC 2012".


Avondrood, niet alleen beginnend met de eerste letter van het alfabet maar ook één van de mooiste Pijlstaartvlinders. Van de twee soorten Avondrood wordt de grote het meest gezien. Even algemeen zijn o.a. Lindepijlstaarten, Dennepijlstaart en Pauwoogpi…

IJsland 2, vuur en ijs

IJsland is een land van enorme contrasten. In de zomer gaat de zon er niet onder terwijl hartje winter de duisternis maar enkele uren plaats maakt voor een schemerige dageraad. Nog spectaculairder is het contrast tussen vuur en ijs. Stinkende rook en oververhitte stoom schiet op allerlei plaatsen uit de grond, machtige vulkanen lijken in diepe slaap maar overal is te zien dat dit maar schijn is. Tegelijkertijd staat IJsland in het rijtje van drie grootste ijsvelden ter wereld.



De aarde rust nooit in IJsland en dat voel je, ruik je, hoor je. Vanuit de Mid-Atlantische rug wordt IJsland letterlijk opengescheurd en steeds verder uitgerekt. Overal houden vulkanen even hun adem in om dan weer, totaal onverwacht, over te koken. Lava uitbrakend, as uitspuwend en steeds maar weer nieuwe grond toevoegend. Vooral aan de zuidkust is stilte altijd een aankondiging van de volgende ramp. Verborgen onder een enorme ijsmassa liggen enorme kraters die als getergde reuzen hun ijzige jas met stoom en ko…