Doorgaan naar hoofdcontent

Vleesetende worm klopt aan de deur

Obama nungara, een Argentijnse regenworm etende platworm
(foto Wikipedia)
Een jaar natuurpresentaties in 150 woorden - dag 157

Vanmiddag kon het ganse land op Radio 5 luisteren naar de huisbioloog die zo plastisch mogelijk mocht vertellen hoe een vleesetende worm zich tegoed deed aan een regenworm. Want dat is wat ons te wachten stond. Het begon vanmorgen allemaal met een botervette kop in de Telegraaf: Argentijnse vleesetende worm duikt op in België.  Aangezien mijn eigen nieuwsgaring wat selectiever is had ik de eerste opwinding gemist. Maar toen ik bijna aan het eind van mijn Amsterdamse college mijn broekzak voelde trillen wist ik al dat er groot nieuws was. Hilversum had acute hulp nodig. Al lezend bleek het te gaan om een platwormpje van krap tien centimeter met de welluidende naam Obama nungara. Geen vernoeming van een Amerikaanse president maar in de Tupi taal staat Obama voor wandelend blad. Met potgrond uit Argentinië zijn enkele van deze roofzuchtige beestjes in Frankrijk terecht gekomen. En dan is het een kleine stap in de tuinbouw richting België. Obama platwormpjes eten regenwormen of slakjes en hebben geen predatoren in ons land. Dus we hebben er weer een lastige exoot bij die ook nog eens regelrechte bedreiging vormt voor onze wormenfauna.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nederland zoemt, deel 2

Eind april, Nederland kleurt geel van de Paardenbloemen. En dat betekent een feestmaal voor bijen en hommels. Zes pootjes bijna gestrekt, een dromerige blik in de duizenden facetoogjes en genieten maar. Bloemen zijn er blij mee want wat ze ook opeten, er blijft altijd voldoende stuifmeel over om bij een volgende Paardenbloem wat achter te laten voor de bevruchting. Voor de gevleugelde zoemers wordt de overdaad bijna te veel. Met een flinke dosis agressie storten ze zich op elke bloem. Voor een Akkerhommel is het formaat al voldoende om alle andere bijen te laten opvliegen. Iets kleinere soorten als de Viltvlekzandbij doen het wat minder subtiel. Met een plof laten ze zich op de bloem vallen, draaien een paar keer flink rond en hebben dan het rijk alleen.



Ga eens zitten op een stoeprand naast een gazon met Paardenbloemen. Bij voorkeur lekker beschut en niet al te vaak gemaaid. Dan blijkt plotseling dat er veel meer gebeurd dan alleen maar schransen. Dames zandbijen proberen zo veel mo…

Nachtvlinder ABC 2012

Nog even en het jaar 2012 is verleden tijd. Een goede gelegenheid om even terug te kijken op de 109 blog berichten die werden gepubliceerd. Van adders tot zeevogels, van sieralgen tot de "Gouden Rand van Groningen" passeerden  de revue.

Maar het meest populair waren toch berichten over nachtvlinders, bij elkaar opgeteld werden deze pagina's ruim 2000 keer bezocht. Mede dankzij de buitengewoon succesvolle Nachtvlinderestafette, georganiseerd door de Stichting Natuurkampeer-
terreinen, de Vlinderstichting en Natuurpresentaties, kon elke bijdrage over deze nachtelijke fladderaars rekenen op ongekende belangstelling.

Voor al mijn trouwe vlindervolgers sluit ik dan ook graag het jaar af met het "Nachtvlinder ABC 2012".


Avondrood, niet alleen beginnend met de eerste letter van het alfabet maar ook één van de mooiste Pijlstaartvlinders. Van de twee soorten Avondrood wordt de grote het meest gezien. Even algemeen zijn o.a. Lindepijlstaarten, Dennepijlstaart en Pauwoogpi…

IJsland 2, vuur en ijs

IJsland is een land van enorme contrasten. In de zomer gaat de zon er niet onder terwijl hartje winter de duisternis maar enkele uren plaats maakt voor een schemerige dageraad. Nog spectaculairder is het contrast tussen vuur en ijs. Stinkende rook en oververhitte stoom schiet op allerlei plaatsen uit de grond, machtige vulkanen lijken in diepe slaap maar overal is te zien dat dit maar schijn is. Tegelijkertijd staat IJsland in het rijtje van drie grootste ijsvelden ter wereld.



De aarde rust nooit in IJsland en dat voel je, ruik je, hoor je. Vanuit de Mid-Atlantische rug wordt IJsland letterlijk opengescheurd en steeds verder uitgerekt. Overal houden vulkanen even hun adem in om dan weer, totaal onverwacht, over te koken. Lava uitbrakend, as uitspuwend en steeds maar weer nieuwe grond toevoegend. Vooral aan de zuidkust is stilte altijd een aankondiging van de volgende ramp. Verborgen onder een enorme ijsmassa liggen enorme kraters die als getergde reuzen hun ijzige jas met stoom en ko…