Doorgaan naar hoofdcontent

Ransuil in Peize

Ransuil, Peize
Zaterdagochtend, koffietijd. Vier wandelaars, bewapend met statief en grote camera lopen over De Woert in Peize. Een bestelauto stopt, een heer en dame stappen uit, een nog grotere camera verschijnt.  De blik bijna devoot naar boven gericht, de handen gevouwen om de verrekijkers, Het doel is een grote esdoorn, vrijstaand en ruimte biedend aan dit bijzondere bezoek. Duidelijk is dat het niet om de boom gaat maar om enkele bijzondere gasten in de boom. Zes mensen die komen voor een audiëntie bij een groep van vijf Ransuilen. Een jonge vogel vindt het machtig interessant, bijna dansend wordt elke beweging gevolgd. De anderen zijn duidelijk minder onder de indruk van alle drukte onder hun
Ransuil, Peize

Ransuil, Peize
boom. Alle veren opgezet, de ogen geloken en nadenkend over misschien wel een volgende jacht op veldmuizen in de Peizermaden. Scherend over opgeworpen aarden wallen waar eens uitgestrekte weilanden lagen. Straks wordt het allemaal nog natter en dan is er misschien wel een Aardmuis bereid om als diner te dienen.

De Peizer Ransuilen vormen een winterse groep, samen "roesten" in een boom is gebruikelijk. Onder de boom liggen braakballen als stille getuige van hun eetlust. Wat haren, botjes en een schedeltje is alles wat er rest van de Veldmuis van gisteravond. Vogelaars uit het dorp vertellen dat ze in de buurt gebroed hebben maar of al deze vogels behoren tot dezelfde familie is niet te zeggen.

Inmiddels stoppen er steeds meer mensen, zich verwonderd afvragend wat er boven in de boom toch te zien is. Verrast nemen ook zij kennis van onze gevederde vrienden.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Nederland zoemt, deel 2

Eind april, Nederland kleurt geel van de Paardenbloemen. En dat betekent een feestmaal voor bijen en hommels. Zes pootjes bijna gestrekt, een dromerige blik in de duizenden facetoogjes en genieten maar. Bloemen zijn er blij mee want wat ze ook opeten, er blijft altijd voldoende stuifmeel over om bij een volgende Paardenbloem wat achter te laten voor de bevruchting. Voor de gevleugelde zoemers wordt de overdaad bijna te veel. Met een flinke dosis agressie storten ze zich op elke bloem. Voor een Akkerhommel is het formaat al voldoende om alle andere bijen te laten opvliegen. Iets kleinere soorten als de Viltvlekzandbij doen het wat minder subtiel. Met een plof laten ze zich op de bloem vallen, draaien een paar keer flink rond en hebben dan het rijk alleen.



Ga eens zitten op een stoeprand naast een gazon met Paardenbloemen. Bij voorkeur lekker beschut en niet al te vaak gemaaid. Dan blijkt plotseling dat er veel meer gebeurd dan alleen maar schransen. Dames zandbijen proberen zo veel mo…

Nachtvlinder ABC 2012

Nog even en het jaar 2012 is verleden tijd. Een goede gelegenheid om even terug te kijken op de 109 blog berichten die werden gepubliceerd. Van adders tot zeevogels, van sieralgen tot de "Gouden Rand van Groningen" passeerden  de revue.

Maar het meest populair waren toch berichten over nachtvlinders, bij elkaar opgeteld werden deze pagina's ruim 2000 keer bezocht. Mede dankzij de buitengewoon succesvolle Nachtvlinderestafette, georganiseerd door de Stichting Natuurkampeer-
terreinen, de Vlinderstichting en Natuurpresentaties, kon elke bijdrage over deze nachtelijke fladderaars rekenen op ongekende belangstelling.

Voor al mijn trouwe vlindervolgers sluit ik dan ook graag het jaar af met het "Nachtvlinder ABC 2012".


Avondrood, niet alleen beginnend met de eerste letter van het alfabet maar ook één van de mooiste Pijlstaartvlinders. Van de twee soorten Avondrood wordt de grote het meest gezien. Even algemeen zijn o.a. Lindepijlstaarten, Dennepijlstaart en Pauwoogpi…

Exotische jachtkrabspin klopt aan de deur

Een jaar natuurpresentaties in  woorden - dag 246

Hoe hard zekere politici ook mogen schreeuwen, Nederland heeft geen gesloten grenzen en zal deze ook nooit krijgen. Het zijn niet meer dan lijnen op de kaart . En zo kunnen er soms vreemde gasten opduiken. Zo ook gisteravond. Vanaf de deurpost van de schuurdeur zat een enorme plompe spin die mij met acht ogen aan te staren. Een lijf van 15 millimeter en tussen de poten een afstand van zeker 5 centimeter. Scherp afstekend tegen het wit geverfde hout was ze perfect te zien. Meteen rende ik naar binnen, greep de camera en wist haar vast te leggen. Pas de volgende dag werd duidelijk dat de 29ste spinnensoort in onze tuin meteen de meest exotische is. Het was een jachtkrabspin of in het Engels een "huntsman spider" mogelijk luisterend naar de naam Olios argelasius. In Nederland zelden aangetroffen en afkomstig uit citrusboomgaarden rond de Middellandse Zee. Hoe ze in Tilburg beland is? Zeer waarschijnlijk met fruit wat vervolgens …