Doorgaan naar hoofdcontent

Mierenhulp

Rode bosmieren die soortgenoten dragen (foto: Luit Staghouwer)
Een jaar natuurpresentaties in  woorden - dag 196

In de streek waar ik vandaan kom is "naoberhulp" een bekend begrip. In deze corona weken krijgt het steeds meer originele invullingen. Maar ook dieren kennen het. En dan gaat het niet alleen om slimme apen, dolfijnen of olifanten die elkaar helpen en zo hun onderlinge band versterken. Vandaag vielen weer eens twee prachtige mierenfoto's van insectenfotograaf Luit Staghouwer in de digitale brievenbus. Op het Ballooërveld zag hij twee groepen bosmieren als klonten op de bodem samenscholen. Niet alleen schijnbaar doelloos door elkaar heen krioelend maar doelgericht in actie. Helemaal bijzonder: enkele mieren droegen soortgenoten in hun kaken. Alsof ze de oudjes even op weg wilden helpen. Omdat ook ik niet wist wat hier aan de hand bleef er maar één oplossing over: aankloppen bij één van de grootste mierenkenners van Nederland. Boswachter Pauline kennen vele onder haar twitternaam @bosmier. Vrijwel per kerend bericht kwam er antwoord. Luit had uit hun winterslaap ontwakende rode bosmieren gevonden. Zij overwinteren nooit in hun naaldennest maar altijd wat daarvan af en uiteraard lekker warm in de grond. De gedragen mieren waren uiteraard geen bejaarde pensionado's. Het waren de huismieren die mogelijk voor het eerst buiten kwamen. Hun levenstaak is het schoonhouden van het nest, het verzorgen van de koningin en natuurlijk het nageslacht. @bosmier bedankt!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nederland zoemt, deel 2

Eind april, Nederland kleurt geel van de Paardenbloemen. En dat betekent een feestmaal voor bijen en hommels. Zes pootjes bijna gestrekt, een dromerige blik in de duizenden facetoogjes en genieten maar. Bloemen zijn er blij mee want wat ze ook opeten, er blijft altijd voldoende stuifmeel over om bij een volgende Paardenbloem wat achter te laten voor de bevruchting. Voor de gevleugelde zoemers wordt de overdaad bijna te veel. Met een flinke dosis agressie storten ze zich op elke bloem. Voor een Akkerhommel is het formaat al voldoende om alle andere bijen te laten opvliegen. Iets kleinere soorten als de Viltvlekzandbij doen het wat minder subtiel. Met een plof laten ze zich op de bloem vallen, draaien een paar keer flink rond en hebben dan het rijk alleen.



Ga eens zitten op een stoeprand naast een gazon met Paardenbloemen. Bij voorkeur lekker beschut en niet al te vaak gemaaid. Dan blijkt plotseling dat er veel meer gebeurd dan alleen maar schransen. Dames zandbijen proberen zo veel mo…

Nachtvlinder ABC 2012

Nog even en het jaar 2012 is verleden tijd. Een goede gelegenheid om even terug te kijken op de 109 blog berichten die werden gepubliceerd. Van adders tot zeevogels, van sieralgen tot de "Gouden Rand van Groningen" passeerden  de revue.

Maar het meest populair waren toch berichten over nachtvlinders, bij elkaar opgeteld werden deze pagina's ruim 2000 keer bezocht. Mede dankzij de buitengewoon succesvolle Nachtvlinderestafette, georganiseerd door de Stichting Natuurkampeer-
terreinen, de Vlinderstichting en Natuurpresentaties, kon elke bijdrage over deze nachtelijke fladderaars rekenen op ongekende belangstelling.

Voor al mijn trouwe vlindervolgers sluit ik dan ook graag het jaar af met het "Nachtvlinder ABC 2012".


Avondrood, niet alleen beginnend met de eerste letter van het alfabet maar ook één van de mooiste Pijlstaartvlinders. Van de twee soorten Avondrood wordt de grote het meest gezien. Even algemeen zijn o.a. Lindepijlstaarten, Dennepijlstaart en Pauwoogpi…

Costa Rica kikkerparade

Mensen hebben iets met kikkers. Kinderen scheppen emmers vol kikkerdril op en verwonderen zich over het leven van kikkervisjes. Biologen worden blij van het geplop van de steeds algemener wordende Heikikkers. Fransen eten ze het liefst als delicatesse. En in Midden-Amerika betalen toeristen grif voor kikkerexcursies.

In de vierde aflevering van een serie reis- en natuurimpressies van Costa Rica daarom een bijzondere kikkerparade. Beelden en verhalen maar ook  links naar een website met geluiden van bijzondere kikkertjes (gemaakt door David Ross).



In het vliegtuig naar San José droomde ik van een bijzondere ontmoeting met een zeldzaam pijlgifkikkertje. Niet in een terrarium van de Emmer dierentuin maar "echt" wild in het bos. Direct na aankomst begon het al goed. Op de toeristenbus naar Tortuguero National Park staat niet alleen een Red-eyed Leaf Frog, de meest bekende boomkikker van Costa Rica, maar ook een plaatje van een echte gifkikker. In de bus vooral doorsnee toeriste…