Doorgaan naar hoofdcontent

Knikkend nagelkruid hybride

Hybride knikkend en geel nagelkruid
Een jaar natuurpresentaties in  woorden - dag 240

Vandaag, Bevrijdingsdag 2020, was er tijd om twee etappes van "Het langste Natuurpad" te lopen. Startend in het veen bij Veghel, via Schijndel en eindigend in het Dommeldal bij Liempde. Een geweldige manier om nieuwe natuurgebieden te ontdekken en een onbekend stuk Nederland binnen te stappen. En zo stonden we plotseling voor een zeldzaam botanisch juweeltje: het knikkend nasgelkruid. In  Midden Europa zeer algemeen maar in Nederland zeldzaam en bedreigd. En dat was goed te merken want de bloemkleur was geel in plaats van roze-rood. En dat betekent dat ook het Wijboschbroek bij Veghel verdroogd is. Alleen dan is het mogelijk dat het geel nagelkruid zich vestigt in het biotoop waar oorspronkelijk zijn knikkende broer groeide. Deze heeft bij ons altijd natte en lichte loofbossen nodig. Hier op het Veghelse veen was dat volop te vinden. Maar de aanleg van de Zuid-Willemsvaart en afwatering voor de omringende landbouw zorgde er voor dat dit broekbos verdroogde. Beide nagelkruiden bastaarderen gemakkelijk en zo verdwijnt alweer een standplaats van de echte knikkende soort. De provincies Gelderland en Noord-Brabant zijn dit voorjaar een groot project gestart wat er uiteindelijk toe moet leiden dat knikkend nagelkruid behouden blijft. Ecologisch weten we inmiddels al heel veel, waar het onderzoek zich nu op richt is het opstarten van kweekproeven. Uiteindelijk kunnen daarmee populaties versterkt worden. Gericht natuurbeheer zal er ook toe leiden dat het grondwaterpeil hoog blijft. Voor geel nagelkruid en de hybride betekent dat geen goed nieuws maar de knikkende soort krijgt weer toekomst.

Meer info over dit project: Nature Today

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nederland zoemt, deel 2

Eind april, Nederland kleurt geel van de Paardenbloemen. En dat betekent een feestmaal voor bijen en hommels. Zes pootjes bijna gestrekt, een dromerige blik in de duizenden facetoogjes en genieten maar. Bloemen zijn er blij mee want wat ze ook opeten, er blijft altijd voldoende stuifmeel over om bij een volgende Paardenbloem wat achter te laten voor de bevruchting. Voor de gevleugelde zoemers wordt de overdaad bijna te veel. Met een flinke dosis agressie storten ze zich op elke bloem. Voor een Akkerhommel is het formaat al voldoende om alle andere bijen te laten opvliegen. Iets kleinere soorten als de Viltvlekzandbij doen het wat minder subtiel. Met een plof laten ze zich op de bloem vallen, draaien een paar keer flink rond en hebben dan het rijk alleen.



Ga eens zitten op een stoeprand naast een gazon met Paardenbloemen. Bij voorkeur lekker beschut en niet al te vaak gemaaid. Dan blijkt plotseling dat er veel meer gebeurd dan alleen maar schransen. Dames zandbijen proberen zo veel mo…

Exotische jachtkrabspin klopt aan de deur

Een jaar natuurpresentaties in  woorden - dag 246

Hoe hard zekere politici ook mogen schreeuwen, Nederland heeft geen gesloten grenzen en zal deze ook nooit krijgen. Het zijn niet meer dan lijnen op de kaart . En zo kunnen er soms vreemde gasten opduiken. Zo ook gisteravond. Vanaf de deurpost van de schuurdeur zat een enorme plompe spin die mij met acht ogen aan te staren. Een lijf van 15 millimeter en tussen de poten een afstand van zeker 5 centimeter. Scherp afstekend tegen het wit geverfde hout was ze perfect te zien. Meteen rende ik naar binnen, greep de camera en wist haar vast te leggen. Pas de volgende dag werd duidelijk dat de 29ste spinnensoort in onze tuin meteen de meest exotische is. Het was een jachtkrabspin of in het Engels een "huntsman spider" mogelijk luisterend naar de naam Olios argelasius. In Nederland zelden aangetroffen en afkomstig uit citrusboomgaarden rond de Middellandse Zee. Hoe ze in Tilburg beland is? Zeer waarschijnlijk met fruit wat vervolgens …

Costa Rica kikkerparade

Mensen hebben iets met kikkers. Kinderen scheppen emmers vol kikkerdril op en verwonderen zich over het leven van kikkervisjes. Biologen worden blij van het geplop van de steeds algemener wordende Heikikkers. Fransen eten ze het liefst als delicatesse. En in Midden-Amerika betalen toeristen grif voor kikkerexcursies.

In de vierde aflevering van een serie reis- en natuurimpressies van Costa Rica daarom een bijzondere kikkerparade. Beelden en verhalen maar ook  links naar een website met geluiden van bijzondere kikkertjes (gemaakt door David Ross).



In het vliegtuig naar San José droomde ik van een bijzondere ontmoeting met een zeldzaam pijlgifkikkertje. Niet in een terrarium van de Emmer dierentuin maar "echt" wild in het bos. Direct na aankomst begon het al goed. Op de toeristenbus naar Tortuguero National Park staat niet alleen een Red-eyed Leaf Frog, de meest bekende boomkikker van Costa Rica, maar ook een plaatje van een echte gifkikker. In de bus vooral doorsnee toeriste…