Doorgaan naar hoofdcontent

Ananas en noot

Galnoot en ananasgal op gekweekte zomereik

Een jaar natuurpresentaties in woorden - dag 322

In het land tussen Rijn en Maas kun je een sprankelend nieuwe fietstocht maken langs kwekers van laanbomen. Honderden meters eik, tientallen meters trompetboom en een verzameling naaldbomen is volgens deze kwekers interessant genoeg om fietsers te verleiden een dag lang  langs hun lievelingen te peddelen. Dat ze daarbij vergeten dat de gemiddelde fietser tegenwoordig zich geëlectrificeerd voortbeweegt en alleen maar oog heeft voor asfalt of klinker is hun mogelijk ontgaan. Maar dat de gemiddelde Hollander nog geen beuk van een eik kan onderscheiden hoort niet thuis in hun universum. De niet kwekers willen juist verscheidenheid en geen monotone plantages. Maar laat nu uitgerekend een bioloog toch nog wat buitengewoon interessants vinden. Een eikje vol met noten en ananassen. Dat is zo bijzonder dat het niet bij een snelle blik blijft. Hij passeert een slotige barrière, ploegt door keurig aangeharkt zand en staat dan vol verwondering te kijken naar deze bijzondere teelt. Heer kweker heeft twee totaal verschillende galwespjes uitgenodigd één boom te verfraaien met botanische kunst. Beide gebruikten knopjes als uitgangsmateriaal maar de eerste liet de eik een ananas maken, de ander een noot. Zo wordt zijn wandeling langs laanbomen toch nog interessant.


Reacties

Populaire posts van deze blog

Nederland zoemt, deel 2

Eind april, Nederland kleurt geel van de Paardenbloemen. En dat betekent een feestmaal voor bijen en hommels. Zes pootjes bijna gestrekt, een dromerige blik in de duizenden facetoogjes en genieten maar. Bloemen zijn er blij mee want wat ze ook opeten, er blijft altijd voldoende stuifmeel over om bij een volgende Paardenbloem wat achter te laten voor de bevruchting. Voor de gevleugelde zoemers wordt de overdaad bijna te veel. Met een flinke dosis agressie storten ze zich op elke bloem. Voor een Akkerhommel is het formaat al voldoende om alle andere bijen te laten opvliegen. Iets kleinere soorten als de Viltvlekzandbij doen het wat minder subtiel. Met een plof laten ze zich op de bloem vallen, draaien een paar keer flink rond en hebben dan het rijk alleen.



Ga eens zitten op een stoeprand naast een gazon met Paardenbloemen. Bij voorkeur lekker beschut en niet al te vaak gemaaid. Dan blijkt plotseling dat er veel meer gebeurd dan alleen maar schransen. Dames zandbijen proberen zo veel mo…

Exotische jachtkrabspin klopt aan de deur

Een jaar natuurpresentaties in  woorden - dag 246

Hoe hard zekere politici ook mogen schreeuwen, Nederland heeft geen gesloten grenzen en zal deze ook nooit krijgen. Het zijn niet meer dan lijnen op de kaart . En zo kunnen er soms vreemde gasten opduiken. Zo ook gisteravond. Vanaf de deurpost van de schuurdeur zat een enorme plompe spin die mij met acht ogen aan te staren. Een lijf van 15 millimeter en tussen de poten een afstand van zeker 5 centimeter. Scherp afstekend tegen het wit geverfde hout was ze perfect te zien. Meteen rende ik naar binnen, greep de camera en wist haar vast te leggen. Pas de volgende dag werd duidelijk dat de 29ste spinnensoort in onze tuin meteen de meest exotische is. Het was een jachtkrabspin of in het Engels een "huntsman spider" mogelijk luisterend naar de naam Olios argelasius. In Nederland zelden aangetroffen en afkomstig uit citrusboomgaarden rond de Middellandse Zee. Hoe ze in Tilburg beland is? Zeer waarschijnlijk met fruit wat vervolgens …

Costa Rica kikkerparade

Mensen hebben iets met kikkers. Kinderen scheppen emmers vol kikkerdril op en verwonderen zich over het leven van kikkervisjes. Biologen worden blij van het geplop van de steeds algemener wordende Heikikkers. Fransen eten ze het liefst als delicatesse. En in Midden-Amerika betalen toeristen grif voor kikkerexcursies.

In de vierde aflevering van een serie reis- en natuurimpressies van Costa Rica daarom een bijzondere kikkerparade. Beelden en verhalen maar ook  links naar een website met geluiden van bijzondere kikkertjes (gemaakt door David Ross).



In het vliegtuig naar San José droomde ik van een bijzondere ontmoeting met een zeldzaam pijlgifkikkertje. Niet in een terrarium van de Emmer dierentuin maar "echt" wild in het bos. Direct na aankomst begon het al goed. Op de toeristenbus naar Tortuguero National Park staat niet alleen een Red-eyed Leaf Frog, de meest bekende boomkikker van Costa Rica, maar ook een plaatje van een echte gifkikker. In de bus vooral doorsnee toeriste…