Doorgaan naar hoofdcontent

Melanistisch peper en zout

Melanistische pe;per-en-zoutspanner
(foto Wouter van Ek)
Een jaar natuurpresentaties in woorden - dag 323

Albinisme kent iedereen. Volgens Afrikaanse volkeren geeft het zelfs toverkracht als een delicaat deel van een albino mens in speciale gerechten verwerkt wordt. Voor je het weet beland je als albino daar in de kookpot. In de wilde natuur kom je ze weinig tegen. Albino's zijn gewoon kwetsbaar en worden vaak als eerste opgegeten. Bij merels en kauwtjes kunnen halve albino's vaak wel overleven. Deze leucisten zijn vaak bont gevlekt en hebben geen rode ogen. Aan de andere kant van het spectrum blijkt echter dat melanisten ook zeldzaam zijn. Hier zijn het geen predatoren die klaar staan met een gulzige blik. Ze worden door de eigen soort niet herkend en geven hun melanistische genen dus niet door. Er zijn echter twee bekende uitzonderingen. Bij de buxusmot is een klein percentage niet zwart-wit getekend maar juist geheel zwart. Veel algemener is de zwarte vorm van de peper-en-zoutspanner. Het verhaal gaat dat juist zij overleefden toen Engeland onder het roet van de industriële revolutie verdween. Wilt u ze ook eens zien? A.s. donderdagavond komt de nachtvlinderbelevenis weer op Beek en Hei in Otterlo. Er bestaat een goede kans dat beide kleurvormen zich op het laken laten zien. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nederland zoemt, deel 2

Eind april, Nederland kleurt geel van de Paardenbloemen. En dat betekent een feestmaal voor bijen en hommels. Zes pootjes bijna gestrekt, een dromerige blik in de duizenden facetoogjes en genieten maar. Bloemen zijn er blij mee want wat ze ook opeten, er blijft altijd voldoende stuifmeel over om bij een volgende Paardenbloem wat achter te laten voor de bevruchting. Voor de gevleugelde zoemers wordt de overdaad bijna te veel. Met een flinke dosis agressie storten ze zich op elke bloem. Voor een Akkerhommel is het formaat al voldoende om alle andere bijen te laten opvliegen. Iets kleinere soorten als de Viltvlekzandbij doen het wat minder subtiel. Met een plof laten ze zich op de bloem vallen, draaien een paar keer flink rond en hebben dan het rijk alleen.



Ga eens zitten op een stoeprand naast een gazon met Paardenbloemen. Bij voorkeur lekker beschut en niet al te vaak gemaaid. Dan blijkt plotseling dat er veel meer gebeurd dan alleen maar schransen. Dames zandbijen proberen zo veel mo…

Exotische jachtkrabspin klopt aan de deur

Een jaar natuurpresentaties in  woorden - dag 246

Hoe hard zekere politici ook mogen schreeuwen, Nederland heeft geen gesloten grenzen en zal deze ook nooit krijgen. Het zijn niet meer dan lijnen op de kaart . En zo kunnen er soms vreemde gasten opduiken. Zo ook gisteravond. Vanaf de deurpost van de schuurdeur zat een enorme plompe spin die mij met acht ogen aan te staren. Een lijf van 15 millimeter en tussen de poten een afstand van zeker 5 centimeter. Scherp afstekend tegen het wit geverfde hout was ze perfect te zien. Meteen rende ik naar binnen, greep de camera en wist haar vast te leggen. Pas de volgende dag werd duidelijk dat de 29ste spinnensoort in onze tuin meteen de meest exotische is. Het was een jachtkrabspin of in het Engels een "huntsman spider" mogelijk luisterend naar de naam Olios argelasius. In Nederland zelden aangetroffen en afkomstig uit citrusboomgaarden rond de Middellandse Zee. Hoe ze in Tilburg beland is? Zeer waarschijnlijk met fruit wat vervolgens …

Costa Rica kikkerparade

Mensen hebben iets met kikkers. Kinderen scheppen emmers vol kikkerdril op en verwonderen zich over het leven van kikkervisjes. Biologen worden blij van het geplop van de steeds algemener wordende Heikikkers. Fransen eten ze het liefst als delicatesse. En in Midden-Amerika betalen toeristen grif voor kikkerexcursies.

In de vierde aflevering van een serie reis- en natuurimpressies van Costa Rica daarom een bijzondere kikkerparade. Beelden en verhalen maar ook  links naar een website met geluiden van bijzondere kikkertjes (gemaakt door David Ross).



In het vliegtuig naar San José droomde ik van een bijzondere ontmoeting met een zeldzaam pijlgifkikkertje. Niet in een terrarium van de Emmer dierentuin maar "echt" wild in het bos. Direct na aankomst begon het al goed. Op de toeristenbus naar Tortuguero National Park staat niet alleen een Red-eyed Leaf Frog, de meest bekende boomkikker van Costa Rica, maar ook een plaatje van een echte gifkikker. In de bus vooral doorsnee toeriste…